Net als de twee gesloopte woningblokken tellen de nieuwe gebouwen samen 58 appartementen. De woningen zijn ruim en licht, en variëren in type. Er zijn woningen met een woongedeelte dat in de breedte aan de straat ligt, en woningen waar het woongedeelte zowel zicht op de straat als op de tuin biedt. Daarnaast zijn twaalf woningen geschikt voor grotere gezinnen.

De woningen op de begane grond hebben hun voordeur direct aan de straat. Die keuze zorgt voor meer sociale interactie op straatniveau. De hoofdentree van beide woongebouwen op de hoek van de straat ligt iets naar achter in de gevel, waardoor je als bezoeker of bewoner droog kunt wachten bij de deur.

Bij het vervangen van de blokken mocht het alzijdige karakter van de portiekflats niet verloren gaan door de toepassing van een galerij. Dit hebben we opgelost door een eenduidige serie openingen in de gevel te maken, en deze gevel ook om de galerij heen te trekken.

Hoewel de twee gebouwen identiek zijn, hebben we ze toch subtiel van elkaar laten verschillen. Inspiratie daarvoor vonden we in het werk van Johannes Vermeer, de schilder waaraan de straat zijn naam dankt, met zijn voorliefde voor titaangeel en kobaltblauw. Maar ook de aan het eind van de straat aanwezige gele en blauwe gevelkunstwerken van Klaas van Dijk brachten ons ertoe om het ene gebouw een gele voeg te geven, en het andere een blauwe.